Problemen van de Ford Ranger (2011–vandaag)

Alle 2 motoren van de Ford Ranger die we hebben gedocumenteerd, hebben storingen van hoge of kritieke ernst: de 1.5 / 2.0 EcoBlue en de 2.2 / 2.4 / 3.2 TDCi (Puma). Geen enkele heeft het oordeel «Kopen»; de veiligste keuze is de 2.2 / 2.4 / 3.2 TDCi (Puma), met het oordeel «Met voorzichtigheid». Buiten de motor zijn er voor de Ranger in de geraadpleegde bronnen geen gedocumenteerde alledaagse storingen, maar wel veiligheidsterugroepacties in de EU: remslangen, rembekrachtiger, stuurkolom, achterdifferentieel, transmissiepomp en airbag, telkens voor specifieke productiebatches. De ADAC geeft 16,7 storingen per 1.000 auto's uit 2016 en 7,0 uit 2019, zonder onderscheid tussen systemen.

Van de 2 motoren die we hebben gedocumenteerd, geen enkele heeft het oordeel «Kopen»; de veiligste keuze is de 2.2 / 2.4 / 3.2 TDCi (Puma), met het oordeel «Met voorzichtigheid». Beide bronnen noemen storingen aan de oliepomp en de EGR; AutoTrader waarschuwt voor het risico bij exemplaren van vóór 2015 en vraagt om een volledige onderhoudshistorie.^[1][2]

Buiten de motor zijn er voor de Ranger in de geraadpleegde bronnen geen gedocumenteerde alledaagse storingen, maar wel veiligheidsterugroepacties in de EU: remslangen, rembekrachtiger, stuurkolom, achterdifferentieel, transmissiepomp en airbag, telkens voor specifieke productiebatches. De ADAC geeft 16,7 storingen per 1.000 auto's uit 2016 en 7,0 uit 2019, zonder onderscheid tussen systemen. De belangrijkste gedocumenteerde storingen zijn: breuk door vermoeiing en vervorming van de voorste remslangen (remmen, kritieke ernst), verlies van rembekrachtiging, met meer pedaalweg en een langere remweg (remmen, kritieke ernst), stuurkolom die door een losse bout van de tussenas kan loskomen (besturing, kritieke ernst) en breuk van het differentieel van de achteras bij zware belading en verlies van tractie (vering, kritieke ernst).^{[3][4][5][6][7][8][9][10]}

De belangrijkste qua ernst en frequentie, bij de motoren die we hebben gedocumenteerd, zijn: degradatie van de in olie lopende distributieriem (2.0 EcoBlue) (1.5 / 2.0 EcoBlue, kritieke ernst), in olie lopende riem van de oliepomp (2.0 EcoBlue) (1.5 / 2.0 EcoBlue, kritieke ernst), defecte oliepomp van de 2.2 TDCi in de Ranger (2.2 / 2.4 / 3.2 TDCi (Puma), kritieke ernst), defecte EGR-klep en EGR-koeler van de 2.2 TDCi (2.2 / 2.4 / 3.2 TDCi (Puma), hoge ernst) en meldingen van het emissiesysteem (AdBlue/EGR) en slijtage van injectoren (1.5 / 2.0 EcoBlue, gemiddelde ernst).

Volgens ons cijfer per jaar zijn 2015, 2013, 2012 en nog 1 jaren met hetzelfde cijfer de beste (8,0/10); het slechtst scoort 2019 (5,5/10). Het cijfer van elk jaar telt alleen de motoren die in dat jaar werden verkocht en de storingen die die exemplaren treffen: open elk jaar om te zien wat er verandert.

Ja: we hebben 7 campagnes van de Ford Ranger gedocumenteerd, zoals actie 225S77: rembekrachtiging (2026). Controleer met het chassisnummer bij de officiële werkplaats of die bij jouw auto al is uitgevoerd.^[5]