Motor 0.9 TCe: storingen en betrouwbaarheid

De 0.9 TCe is een benzinemotor met drie cilinders in lijn, turbo, intercooler en indirecte multipoint-inspuiting (geen directe inspuiting), 898 cm³ cilinderinhoud en kettingdistributie. Renault presenteerde hem eind 2012 met de lancering van de Clio IV, met de interne code H4Bt, goed voor 90 pk en 135 Nm maximaal koppel. Hij is het werk van de Alliantie Renault-Nissan, binnen haar «H»-motorfamilie.^[2][4]

Daarna kwam hij in de Renault Captur en de Twingo III, en in de Dacia Sandero II en Logan II. Via de strategische alliantie tussen Renault-Nissan en Daimler dreef hij ook de derde generatie Smart ForTwo en ForFour (C453/A453 en W453) aan, waar Daimler hem aanduidt met de code M281. Hetzelfde blok, met de Nissan-code HR09DET, drijft bovendien de Nissan Micra (K14, 2017-2022) aan; we nemen die niet op als toepassing in dit overzicht omdat ze buiten het gevraagde bereik van dit document valt, al maakt ze deel uit van dezelfde technische familie.^{[2][3][6][7][8]}

Volgens het artikel over de «H»-motorfamilie van de Alliantie Renault-Nissan wordt de 0.9 TCe beschouwd als «een van de betrouwbaarste benzinemotoren die Renault in het afgelopen decennium heeft geproduceerd», met defecten die vooral perifere onderdelen (koelwaterhuis, sensoren) treffen en niet het motorblok zelf. De betrouwbaarheidsdatabase van fiches-auto.fr, met meer dan 600 geanalyseerde meningen, bevestigt dit positieve beeld en plaatst hem duidelijk boven zijn grotere broer, de 1.2 TCe, die wel kampt met een veel beter gedocumenteerd oliegebruik en een groter aantal kettingproblemen.^[1][2]

In een latere herziening kreeg de motor een overboostfunctie die het vermogen kortstondig verhoogt tot ongeveer 95 pk en het koppel tot ongeveer 145 Nm bij krachtig accelereren, al blijft het nominale cijfer 90 pk en 135 Nm; er is geen documentatie dat deze wijziging de betrouwbaarheid van de motor beïnvloedt.^[2][4]