Silnik 1.0 SCe (B4D): usterki i niezawodność

1.0 SCe (kod silnika B4D) to trzycylindrowy rzędowy silnik benzynowy o pojemności 999 cm³ (średnica i skok 71 x 84 mm), wolnossący, z wielopunktowym wtryskiem pośrednim, pomyślany jako tania jednostka na wejście do gamy. Renault zaprezentowało go w 2014 roku wraz z premierą Twingo III w kalibracji SCe 70 (70 KM przy 6000 obr./min i 91 Nm przy 2850 obr./min), do której później dołączyła kalibracja SCe 75.^[4][5]

Dacia zastosowała go po liftingu z 2016 roku w modelach Sandero II i Logan II, w miejsce dawnego wolnossącego silnika 1.2 16v, jako podstawową opcję w gamie pod oznaczeniem SCe 75.^[6][7]

To inny silnik — mimo identycznej nazwy handlowej — niż nowszy «1.0 SCe» (kod H4D), który Renault wprowadziło w 2019 roku w rodzinie «H» sojuszu Renault-Nissan-Mitsubishi do Clio V, Dacii Sandero III i Logana III, z własną kartą na tej stronie. Renault Clio IV (2012-2019), choć czasem się go z tym silnikiem kojarzy, według sprawdzonych źródeł nigdy go nie miało: jego podstawowym wolnossącym silnikiem benzynowym przez cały okres sprzedaży pozostał 1.2 16v (D4F); 1.0 SCe trafił do Clio dopiero w piątej generacji, już z nowszym silnikiem H4D.^[8][9][10]

Dacia Duster w obu generacjach (2010-2017 i 2017-2024) również go nie ma: jej wolnossące silniki benzynowe to 1.6 105 (K4M) i 1.6 SCe 115 (H4M), oba czterocylindrowe o większej pojemności, oprócz wersji turbo TCe; dlatego nie uwzględniamy jej jako zastosowania tego silnika. Wśród aut, które go mają, sprawdzone źródła dotyczące niezawodności nie opisują żadnej poważnej ani systemowej usterki: najczęściej wymieniane problemy to sprzęgło (może ślizgać się lub wibrować na zimno) i, rzadziej, w Dacii Sandero II zużycie oleju wyższe niż normalnie.^{[1][2][3][11][12]}